|
Doel expeditie
Mijn naam is Ludo van Rongen. Begin juni ga ik met mijn woonwagen, getrokken door een Nederlands trekpaard, een tocht van zo’n 1000 km door Nederland maken. Het is de bedoeling om onderweg zoveel mogelijk geld op te halen voor onderzoek, onder leiding van de Nederlandse Hartstichting, naar de oorzaak van plotselinge hartstilstand bij jonge sporters.
Dit onderzoek is belangrijk, want alleen in Nederland al sterven ieder jaar 150 tot 200 (vaak jonge) mensen aan een plotselinge hartstilstand tijdens of vlak na het sporten.
Hopelijk zal het resultaat van dit onderzoek leiden tot een effectievere sportkeuring voor jonge (top-) sporters, zodat deze risicogroep tijdig kan worden opgespoord en maatregelen genomen kunnen worden om de fatale gevolgen van een plotselinge hartstilstand te voorkomen.
Voorgeschiedenis:
- Mijn zoon Joris studeerde werktuigbouwkunde aan de TU in Delft. Hij rookte niet, dronk geen alcohol en verkeerde ogenschijnlijk in een goede conditie. Hij was een enthousiast basketballer, speelde in het een na hoogste team van de Voorburgse club "De Cobra's" en viel ook regelmatig in in "Heren 1". Hij was 23 jaar en het leven lachte hem toe. Maar op 17 november 1998 overleed hij plotseling tijdens een basketballtraining aan een hartstilstand.
- Er was geen AED-apparaat in de sporthal en de ambulance was er pas na twintig minuten...
- Nu ik niet meer hoef te werken heb ik het plan opgevat die vreselijke ervaring van het verlies van mijn zoon om te zetten in een positieve daad. Vandaar het doel van mijn expeditie.
De paarden:
Ik heb gekozen voor twee Nederlandse Trekpaarden. Het zijn twee bruine ruinen, met een mooie lange staart en veel behang.
De oudste heet Udo van de Breehei. Hij is tien jaar oud, weegt zo'n 800 kg en is sinds 2004 in mijn bezit. Hij is donkerbruin en heeft een lange zwarte staart, zwarte manen en veel zwart behang (beharing aan zijn benen).
De jongste is Willem van de Veendijk. Hij is pas drie jaar en bruin van kleur; ik heb hem 1 1/2 jaar geleden gekocht en hij vormt samen met Udo een goed span. Udo is natuurlijk de baas van deze "kudde" en Willem moet altijd heel netjes vragen of hij mee mag eten van het hooi dat ik ze geef...
Voor een uitgebreid verslag en verdere informatie klik HIER
|
112Webnieuws.nl